ตอนที่ 3
ผู้มาเยือนในคืนหิมะ
ชาลี · 29 ก.ย. 69 · 3,291 ตัวอักษร
กัง!
กัง!
เสียงระฆังเตือนภัยดังไปทั่วคฤหาสน์
เหล่าทหารรีบวิ่งขึ้นกำแพง
ประตูทุกบานถูกปิดลง
สาวใช้พากันหลบเข้าไปในอาคารด้านใน
ส่วนไอน์ยังคงยืนอยู่ที่หน้าต่างห้องสมุด
สายตาของเธอจับจ้องชายในชุดคลุมสีดำที่ยืนอยู่ไกลออกไป
“ในที่สุด...เจ้าก็ตื่นแล้ว”
แม้จะไม่ได้ยินเสียง
แต่เธอกลับได้ยินคำพูดนั้นอย่างชัดเจนในหัว
“ไอน์”
อาร์คเดินเข้ามาขวางหน้าเธอ
“อย่ามองเขา”
“แต่เขารู้จักข้า”
“นั่นแหละที่น่ากลัว”
อาร์คหยิบดาบสั้นที่พกติดตัวออกมา
เขายังเป็นเพียงเด็กหนุ่ม ไม่ใช่อัศวินเต็มตัว
แต่ท่าทางของเขาเปลี่ยนไปทันที
จากเด็กชายที่ชอบแกล้งเธอ...
กลายเป็นคนที่พร้อมยืนอยู่ข้างหน้าเธอ
“อยู่ข้างหลังข้า”
ไอน์กำชายเสื้อของเขา
“อาร์ค...”
“ไม่เป็นไร”
เขายิ้มให้เธอ
“ข้าสัญญาไว้แล้วไม่ใช่หรือ?”
ตึง!
ประตูชั้นล่างถูกกระแทกอย่างรุนแรง
ทหารหลายคนรีบเข้าประจำตำแหน่ง
“มันเข้ามาแล้ว!”
เสียงตะโกนดังขึ้น
อาร์คหันไปมองไอน์
“อยู่ที่นี่”
“แล้วเจ้า?”
“ข้าจะลงไปดู”
“ไม่ได้!”
ไอน์คว้าแขนเขาไว้
“เขามาที่นี่เพราะข้า”
“เพราะงั้นข้าถึงต้องไป”
อาร์คพูดเบา ๆ
“ถ้าเขาต้องการตัวเจ้า เขาจะต้องผ่านข้าก่อน”
ไอน์มองเขานิ่ง ๆ
ก่อนจะปล่อยมือ
“ระวังตัวนะ”
“แน่นอน”
อาร์ควิ่งออกจากห้อง
เสียงการต่อสู้ดังขึ้นจากชั้นล่าง
เคร้ง!
ปัง!
ฉึก!
ไอน์ยืนอยู่ในห้องสมุดคนเดียว
เธอพยายามสงบสติอารมณ์
แต่ความเย็นรอบตัวกลับเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
อย่ากลัว...
อย่ากลัว...
เธอพยายามควบคุมมัน
แต่ยิ่งพยายาม—
น้ำแข็งก็ยิ่งแผ่ไปตามพื้น
จนกระทั่งหนังสือหลายเล่มตกลงมาจากชั้น
ตุบ!
ไอน์ก้มมอง
หนังสือเล่มหนึ่งเปิดอยู่ตรงหน้า
หน้ากระดาษที่ไม่เคยมีมาก่อนปรากฏข้อความใหม่
ตัวอักษรสีดำกำลังค่อย ๆ ปรากฏขึ้นทีละตัว
“อย่าไว้ใจผู้ถือดาบ”
ไอน์ชะงัก
“ผู้ถือดาบ...?”
ทันใดนั้น
ปัง!
ประตูห้องสมุดถูกเปิดออก
ไอน์หันกลับไป
อาร์คยืนอยู่ตรงประตู
เสื้อของเขามีรอยขาดเล็กน้อย
มีเลือดไหลจากแขน
“อาร์ค!”
ไอน์รีบวิ่งเข้าไปหา
“เจ้าบาดเจ็บ!”
“แค่ถาก ๆ”
เขายิ้ม
“คนที่บุกเข้ามาหนีไปแล้ว”
ไอน์มองเขา
“เขาเป็นใคร?”
“ไม่รู้”
อาร์คตอบ
“แต่เขาไม่ได้พยายามฆ่าใคร”
ไอน์นิ่ง
“เขากำลังตามหาอะไรบางอย่าง”
“อะไร?”
อาร์คกำลังจะตอบ
แต่เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากทางเดิน
ทั้งสองหันไปพร้อมกัน
ทหารกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา
หัวหน้าทหารคุกเข่าลง
“คุณหนู”
“ท่านพ่อเรียกพบครับ”
ห้องทำงานของหัวหน้าตระกูลเงียบผิดปกติ
ไอน์เดินเข้าไปพร้อมอาร์ค
ชายผู้เป็นพ่อนั่งอยู่หลังโต๊ะ
ตรงหน้าเขามีสิ่งของบางอย่างวางอยู่
มันคือ...
เหรียญโลหะสีดำ
บนเหรียญมีสัญลักษณ์เดียวกับหนังสือในห้องสมุด
ไอน์รู้สึกเย็นขึ้นทันที
“นั่นคืออะไร?”
พ่อของเธอมองเธอ
“สิ่งที่ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่มีวันได้เห็น”
“มันเกี่ยวกับข้าหรือ?”
ไม่มีคำตอบ
ไอน์กำมือ
“ทุกคนรู้อะไรเกี่ยวกับข้า”
“แต่ไม่มีใครบอกข้าเลย”
น้ำเสียงของเธอสั่น
“ข้าไม่ใช่เด็กแล้วนะ”
ชายผู้เป็นพ่อหลับตาลง
“ไอน์...”
“ข้าอยากรู้ว่าข้าเป็นอะไร”
ความเงียบปกคลุมห้อง
ในที่สุดเขาก็พูดออกมา
“ตอนเจ้าเกิด...”
เขาหยุด
“มีคนมาที่คฤหาสน์ก่อนเจ้าจะลืมตา”
ไอน์นิ่ง
“ชายคนนั้นบอกว่าเด็กที่เกิดคืนนี้จะนำฤดูหนาวมาสู่โลก”
“แล้วท่านเชื่อเขาหรือ?”
“ไม่”
พ่อของเธอส่ายหน้า
“จนกระทั่งหิมะเริ่มตก”
ไอน์ก้มมองพื้น
“แล้วเขาเป็นใคร?”
“เราไม่รู้”
“เขาอยู่ที่ไหน?”
“ตายไปแล้ว”
คำตอบนั้นทำให้ไอน์ชะงัก
“แต่ก่อนตาย เขาทิ้งคำพูดไว้หนึ่งประโยค”
ชายผู้เป็นพ่อหยิบเหรียญสีดำขึ้นมา
“เขาบอกว่า...”
“เมื่อเด็กหญิงอายุครบสิบเจ็ดปี จงอย่าให้นางไปถึงวิหารเหนือ.”
ไอน์เงยหน้าขึ้น
“วิหารเหนือ?”
พ่อของเธอพยักหน้า
“และตอนนี้เจ้ากำลังจะอายุสิบเจ็ด”
ห้องทั้งห้องเงียบลง
อาร์คมองไอน์
ไอน์มองเหรียญในมือของพ่อ
ทันใดนั้น—
เปรี๊ยะ!
น้ำแข็งสีดำปรากฏขึ้นบนโต๊ะ
มันค่อย ๆ แผ่ไปหาเหรียญ
แล้วหยุดตรงหน้าไอน์
ตัวอักษรเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นบนผิวเหรียญ
เพียงประโยคเดียว
“พบกันที่วิหารเหนือ”
ไอน์เบิกตากว้าง
เพราะลายมือบนเหรียญ...
เหมือนกับลายมือในหนังสือต้องห้ามทุกประการ
และในวินาทีนั้นเอง
เธอก็ได้ยินเสียงกระซิบในหัวอีกครั้ง
“ไอน์...”
“กลับมาหาข้า...”
เนื้อหานี้สงวนลิขสิทธิ์ ไม่อนุญาตให้พิมพ์หรือคัดลอก · DuckNovel
ชอบตอนนี้ไหม? ทิปเป็นกำลังใจให้ ชาลี