ตอนที่ 3
ผู้มาเยือนในคืนหิมะ
ชาลี · 29 ก.ย. 69 · 3,291 ตัวอักษร
**กัง!**
**กัง!**
เสียงระฆังเตือนภัยดังไปทั่วคฤหาสน์
เหล่าทหารรีบวิ่งขึ้นกำแพง
ประตูทุกบานถูกปิดลง
สาวใช้พากันหลบเข้าไปในอาคารด้านใน
ส่วนไอน์ยังคงยืนอยู่ที่หน้าต่างห้องสมุด
สายตาของเธอจับจ้องชายในชุดคลุมสีดำที่ยืนอยู่ไกลออกไป
“ในที่สุด...เจ้าก็ตื่นแล้ว”
แม้จะไม่ได้ยินเสียง
แต่เธอกลับได้ยินคำพูดนั้นอย่างชัดเจนในหัว
“ไอน์”
อาร์คเดินเข้ามาขวางหน้าเธอ
“อย่ามองเขา”
“แต่เขารู้จักข้า”
“นั่นแหละที่น่ากลัว”
อาร์คหยิบดาบสั้นที่พกติดตัวออกมา
เขายังเป็นเพียงเด็กหนุ่ม ไม่ใช่อัศวินเต็มตัว
แต่ท่าทางของเขาเปลี่ยนไปทันที
จากเด็กชายที่ชอบแกล้งเธอ...
กลายเป็นคนที่พร้อมยืนอยู่ข้างหน้าเธอ
“อยู่ข้างหลังข้า”
ไอน์กำชายเสื้อของเขา
“อาร์ค...”
“ไม่เป็นไร”
เขายิ้มให้เธอ
“ข้าสัญญาไว้แล้วไม่ใช่หรือ?”
---
**ตึง!**
ประตูชั้นล่างถูกกระแทกอย่างรุนแรง
ทหารหลายคนรีบเข้าประจำตำแหน่ง
“มันเข้ามาแล้ว!”
เสียงตะโกนดังขึ้น
อาร์คหันไปมองไอน์
“อยู่ที่นี่”
“แล้วเจ้า?”
“ข้าจะลงไปดู”
“ไม่ได้!”
ไอน์คว้าแขนเขาไว้
“เขามาที่นี่เพราะข้า”
“เพราะงั้นข้าถึงต้องไป”
อาร์คพูดเบา ๆ
“ถ้าเขาต้องการตัวเจ้า เขาจะต้องผ่านข้าก่อน”
ไอน์มองเขานิ่ง ๆ
ก่อนจะปล่อยมือ
“ระวังตัวนะ”
“แน่นอน”
อาร์ควิ่งออกจากห้อง
---
เสียงการต่อสู้ดังขึ้นจากชั้นล่าง
**เคร้ง!**
**ปัง!**
**ฉึก!**
ไอน์ยืนอยู่ในห้องสมุดคนเดียว
เธอพยายามสงบสติอารมณ์
แต่ความเย็นรอบตัวกลับเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
*อย่ากลัว...*
*อย่ากลัว...*
เธอพยายามควบคุมมัน
แต่ยิ่งพยายาม—
น้ำแข็งก็ยิ่งแผ่ไปตามพื้น
จนกระทั่งหนังสือหลายเล่มตกลงมาจากชั้น
**ตุบ!**
ไอน์ก้มมอง
หนังสือเล่มหนึ่งเปิดอยู่ตรงหน้า
หน้ากระดาษที่ไม่เคยมีมาก่อนปรากฏข้อความใหม่
ตัวอักษรสีดำกำลังค่อย ๆ ปรากฏขึ้นทีละตัว
> **“อย่าไว้ใจผู้ถือดาบ”**
ไอน์ชะงัก
“ผู้ถือดาบ...?”
ทันใดนั้น
**ปัง!**
ประตูห้องสมุดถูกเปิดออก
ไอน์หันกลับไป
อาร์คยืนอยู่ตรงประตู
เสื้อของเขามีรอยขาดเล็กน้อย
มีเลือดไหลจากแขน
“อาร์ค!”
ไอน์รีบวิ่งเข้าไปหา
“เจ้าบาดเจ็บ!”
“แค่ถาก ๆ”
เขายิ้ม
“คนที่บุกเข้ามาหนีไปแล้ว”
ไอน์มองเขา
“เขาเป็นใคร?”
“ไม่รู้”
อาร์คตอบ
“แต่เขาไม่ได้พยายามฆ่าใคร”
ไอน์นิ่ง
“เขากำลังตามหาอะไรบางอย่าง”
“อะไร?”
อาร์คกำลังจะตอบ
แต่เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากทางเดิน
ทั้งสองหันไปพร้อมกัน
ทหารกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา
หัวหน้าทหารคุกเข่าลง
“คุณหนู”
“ท่านพ่อเรียกพบครับ”
---
ห้องทำงานของหัวหน้าตระกูลเงียบผิดปกติ
ไอน์เดินเข้าไปพร้อมอาร์ค
ชายผู้เป็นพ่อนั่งอยู่หลังโต๊ะ
ตรงหน้าเขามีสิ่งของบางอย่างวางอยู่
มันคือ...
**เหรียญโลหะสีดำ**
บนเหรียญมีสัญลักษณ์เดียวกับหนังสือในห้องสมุด
ไอน์รู้สึกเย็นขึ้นทันที
“นั่นคืออะไร?”
พ่อของเธอมองเธอ
“สิ่งที่ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่มีวันได้เห็น”
“มันเกี่ยวกับข้าหรือ?”
ไม่มีคำตอบ
ไอน์กำมือ
“ทุกคนรู้อะไรเกี่ยวกับข้า”
“แต่ไม่มีใครบอกข้าเลย”
น้ำเสียงของเธอสั่น
“ข้าไม่ใช่เด็กแล้วนะ”
ชายผู้เป็นพ่อหลับตาลง
“ไอน์...”
“ข้าอยากรู้ว่าข้าเป็นอะไร”
ความเงียบปกคลุมห้อง
ในที่สุดเขาก็พูดออกมา
“ตอนเจ้าเกิด...”
เขาหยุด
“มีคนมาที่คฤหาสน์ก่อนเจ้าจะลืมตา”
ไอน์นิ่ง
“ชายคนนั้นบอกว่าเด็กที่เกิดคืนนี้จะนำฤดูหนาวมาสู่โลก”
“แล้วท่านเชื่อเขาหรือ?”
“ไม่”
พ่อของเธอส่ายหน้า
“จนกระทั่งหิมะเริ่มตก”
ไอน์ก้มมองพื้น
“แล้วเขาเป็นใคร?”
“เราไม่รู้”
“เขาอยู่ที่ไหน?”
“ตายไปแล้ว”
คำตอบนั้นทำให้ไอน์ชะงัก
“แต่ก่อนตาย เขาทิ้งคำพูดไว้หนึ่งประโยค”
ชายผู้เป็นพ่อหยิบเหรียญสีดำขึ้นมา
“เขาบอกว่า...”
**“เมื่อเด็กหญิงอายุครบสิบเจ็ดปี จงอย่าให้นางไปถึงวิหารเหนือ.”**
ไอน์เงยหน้าขึ้น
“วิหารเหนือ?”
พ่อของเธอพยักหน้า
“และตอนนี้เจ้ากำลังจะอายุสิบเจ็ด”
ห้องทั้งห้องเงียบลง
อาร์คมองไอน์
ไอน์มองเหรียญในมือของพ่อ
ทันใดนั้น—
**เปรี๊ยะ!**
น้ำแข็งสีดำปรากฏขึ้นบนโต๊ะ
มันค่อย ๆ แผ่ไปหาเหรียญ
แล้วหยุดตรงหน้าไอน์
ตัวอักษรเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นบนผิวเหรียญ
เพียงประโยคเดียว
> **“พบกันที่วิหารเหนือ”**
ไอน์เบิกตากว้าง
เพราะลายมือบนเหรียญ...
เหมือนกับลายมือในหนังสือต้องห้ามทุกประการ
และในวินาทีนั้นเอง
เธอก็ได้ยินเสียงกระซิบในหัวอีกครั้ง
**“ไอน์...”**
**“กลับมาหาข้า...”**
เนื้อหานี้สงวนลิขสิทธิ์ ไม่อนุญาตให้พิมพ์หรือคัดลอก · DuckNovel